Żyłki i przypony do put and take

Żyłka to twój bezpośredni kontakt z rybą i częściej, niż się zdaje, najsłabsze ogniwo. Do put and take musisz trzymać w głowie trzy rzeczy: żyłkę główną na kołowrotku, przypon najbliżej przynęty i do muchówki osobny sznur muchowy.

Żyłka główna

Dominują dwa rodzaje. Monofilament jest tani, trochę rozciągliwy i wyrozumiały, dobry wybór uniwersalny do spinningu i spławika. Plecionka jest cienka i bez rozciągania, z wysokim czuciem, więc czujesz nawet małe brania, ale zwykle łączy się ją z przyponem. Wybierz cienką żyłkę na zwykłą zarybioną rybę i idź w górę grubością dopiero, gdy woda jest znana z naprawdę dużej ryby. Niepotrzebnie gruba żyłka straszy płochliwą rybę i psuje rzut.

Przypon

Najbliżej przynęty chcesz zwykle przypon fluorocarbonowy. Jest mniej widoczny w wodzie i chroni żyłkę główną przed przetarciem, co jest szczególnie cenne w czystej wodzie i na rybie, która stała długo.

Sznur muchowy

Muchówka używa zupełnie innego rodzaju żyłki. Tu to gruby, niosący ciężar sznur muchowy ładuje wędkę, a cienki tippet siedzi najbliżej muchy. Klasa ma pasować i do wędki, i do kołowrotka.

Pielęgnuj żyłkę

Żyłka ściera się najbardziej najbliżej przynęty, od rzutów, zębów ryby i tarcia o dno. Przyzwyczaj się obcinać i wiązać od nowa co jakiś czas, zwłaszcza po wylądowanej rybie. Naucz się pary pewnych węzłów i zawsze je zwilżaj, zanim zaciągniesz. Cały asortyment jest pod sprzętem.