Put and Take Sverige
Łowienie nimfą – nimfy wyjaśnione
Prędzej czy później spotykasz rybę, która po prostu nie chce polować. Bierze ostrożnie, stoi głęboko albo bada powierzchnię bez brania. Wtedy czas odłożyć streamera i przejść na nimfę: muchę, która przypomina larwę owada i łowi się wolno, blisko głębokości, na której ryba naprawdę się trzyma.
Kiedy wybierasz nimfę
Zmień na nimfę, gdy brania stają się niezdecydowane, gdy ryba bierze drobnicę albo gdy woda jest czysta i ryba postoi długo i stała się trudna. To też spokojny pierwszy wybór w dni, gdy na powierzchni nic się nie dzieje. Często nimfa to mucha, która ratuje ociężały dzień, właśnie dlatego, że można ją łowić tak spokojnie, że nawet niezainteresowana ryba da się skusić.
Zwykłe nimfy w put and take
Montana Nymph to ciężki klasyk do głębszego, wolnego łowienia. Pheasant Tail i Hare's Ear to naturalne, mniejsze imitacje, które pasują do czystej wody i ostrożnej ryby. Gdy ryba bierze wylęgające się larwy ochotki blisko powierzchni, schodzisz do buzzera albo poczwarki. Rozmiary leżą najczęściej między 10 a 14, a naturalne kolory jak brąz, oliwka i czerń biorą najlepiej w czystej wodzie.
Tempo i głębokość
Klucz to łowić wolno. Niech nimfa zatonie i pełzaj nią ledwie wyczuwalnymi szarpnięciami, albo niemal wcale. Jeśli nie dosięgasz ryby, wydłuż przypon albo zmień na cięższą nimfę. Właściwa głębokość i cierpliwość znaczą więcej niż dokładny wzór, i często trzeba paru prób, żeby znaleźć strefę, w której ryba stoi.
Łowienie ze wskaźnikiem
Mały spławik na przyponie, wskaźnik muchowy, bardzo upraszcza łowienie nimfą. Zawieszasz nimfę na wybranej głębokości i pilnujesz wskaźnika. Gdy się zatrzyma, zejdzie albo ruszy niespodziewanie, zrób spokojne zacięcie. Korzyść jest podwójna: trzymasz dokładną głębokość i widzisz te najostrożniejsze brania, które inaczej nigdy by nie doszły do ręki. Dla początkującego to często różnica między zerem a rybą.
Następny krok
Gdy ogarniasz łowienie nimfą i łowienie streamerem, masz dwie techniki, które biorą najwięcej w put and take. Zobacz cały przegląd much po więcej wzorów i łowienie muchą po sprzęt i rzut.
Częste pytania
Jaka jest różnica między nimfą a streamerem?
Nimfa przypomina małą larwę owada i łowi się wolno i spokojnie. Streamer przypomina rybkę albo pijawkę i łowi się aktywnie ściąganiem. Gdy ryba stała się wybredna, nimfa jest zwykle właściwym wyborem.
Czy potrzebuję wskaźnika muchowego?
Nie, ale bardzo pomaga. Mały spławik na przyponie pokazuje branie i trzyma nimfę na właściwej głębokości. Szczególnie przydatny, gdy uczysz się czuć branie.
Jak głęboko łowić nimfę?
Tam, gdzie stoi ryba, a to się zmienia. Zacznij kawałek nad dnem i reguluj długość przyponu albo zmień na cięższą nimfę, aż trafisz. Znajdziesz głębokość — przyjdą brania.
Jakie nimfy mieć?
Ciężką, sycącą jak Montana Nymph do głębokiego łowienia i parę naturalnych, mniejszych jak Pheasant Tail i Hare's Ear. To starcza daleko w put and take.